Η "Α" εύχεται σε όλο τον κόσμο χρόνια πολλά γεμάτα υγεία και προσωπική ευτυχία!

Γιάννης Λάμπρου: "Στο χέρι μας να μείνουμε κοντά στην κορυφή!"

Το πρωτάθλημα έφτασε κιόλας στο τέλος του α΄ γύρου και σήμερα, η «Α» φιλοξενεί στην εβδομαδιαία συνέντευξή της, την πιο ευχάριστη «έκπληξη» που μας επεφύλασσε η ομάδα του Παναιγειρατικού στο πρώτο «μισό» της φετινής περιόδου. Ο Γιάννης Λάμπρου μας μίλησε για τη χρονιά που φεύγει, και τις εντυπώσεις του από τη μέχρι σήμερα παρουσία του στον ΑΟΠ και τη μεγάλη φετινή του προσπάθεια:

«Α»: Γιάννη, σε μία εβδομάδα «αποχαιρετούμε» το 2008, μια χρονιά-ορόσημο για τον Παναιγειρατικό, ύστερα από τόσες εξελίξεις. Πώς βίωσες εσύ το τελευταίο τετράμηνο του χρόνου, ως μέλος της ομάδας;

Γ.Λ.: Σίγουρα ήταν μια δυνατή εμπειρία όχι μόνο για μένα αλλά και για όλα τα παιδιά αφού, όπως είδαμε όλοι, το πρωτάθλημα είναι ιδιαίτερα απαιτητικό και απαιτεί υψηλό βαθμό συγκέντρωσης. Δηλώνω ευχαριστημένος τόσο από τη δική μου παρουσία ατομικά όσο και της ομάδας.

«Α»: Ο κόσμος της Αρμάδας σε γνώρισε πέρυσι με τη φανέλα της Μικτής Νέου Ηρακλείου. Σε εκείνα τα φιλικά κόντρα στον ΑΟΠ «έβγαλες μάτια» και φέτος αποκτήθηκες από τον σύλλογο της Αιγείρας. Αλήθεια, πώς σου έγινε αυτή η πρόταση και πώς τη δέχτηκες;

Γ.Λ.: Η πρόταση ήρθε ένα βράδυ του καλοκαιριού, στα τέλη Αυγούστου, αν θυμάμαι καλά, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με το συμπαίκτη μου Μάριο Μάντζο, ο οποίος και μου πρότεινε την ένταξή μου στον ΑΟΠ. Απάντησα θετικά διότι ήταν και δική μου επιθυμία να αγωνιστώ σε ένα σύλλογο με ιστορία και υψηλές φιλοδοξίες και παράλληλα να ικανοποιήσω την ανάγκη μου για άθληση και συμμετοχή σε μια δυνατή ομάδα, μια ομάδα με επιδιώξεις και όχι απλά για «χαβαλέ», όπως προείπα.

«Α»: Με το χέρι στην καρδιά, πιστεύεις πως η επιλογή σου να συμφωνήσεις με τον ΑΟΠ ήταν σωστή;

Γ.Λ.: Σαφέστατα, αν κρίνω και από την πορεία μου μέσα στην ομάδα, θεωρώ σωστή την απόφασή μου να συμφωνήσω με τον ΑΟΠ. Όσο περνά ο καιρός, με τη βοήθεια και των συμπαικτών μου, νιώθω να βελτιώνω το παιχνίδι μου, όπως βελτιώνεται ταυτόχρονα το παιχνίδι της ομάδας, με αποκορύφωμα την εκπληκτική νίκη έναντι του Νείλου. Επίσης, τα πολλά λεπτά συμμετοχής που μου δίνει ο προπονητής μου βοηθούν στην τόνωση της αυτοπεποίθησής μου και έχουν σταθεροποιήσει το παιχνίδι μου σε υψηλό σχετικά επίπεδο. Όλα αυτά συνηγορούν στο να κρίνω επιτυχή την ένταξή μου στη Μαύρη Αρμάδα.

«Α»: Πώς ήταν η περίοδος της προσαρμογής σου στη νέα σου ομάδα; Αντιμετώπισες τυχόν προβλήματα;

Γ.Λ.: Σίγουρα κάθε προσαρμογή μπορεί να επιφυλάσσει και δυσκολίες. Στους πρώτους αγώνες αντιμετώπισα, είναι αλήθεια, προβλήματα μέχρι να βρω τα «πατήματά» μου στον αγωνιστικό χώρο. Εξάλλου αγωνιζόμουν και στην απαιτητική θέση του αμυντικού μέσου και έπρεπε να δίνω το 100% ώστε η ομάδα να ρολάρει τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά… πράγμα δύσκολο στην αρχή της περιόδου.

«Α»: Αποκτήθηκες αρχικά ως δεξί εξτρέμ, δοκιμάστηκες ως αμυντικό χαφ, αντεπεξήλθες με ιδιαίτερη επιτυχία στο ρόλο του «Αντι-Παπ» και τώρα είσαι ο βασικός και αναντικατάστατος δεξιός οπισθοφύλακας του Παναιγειρατικού. Τελικά, ποια είναι η «φυσική» θέση του ποδοσφαιριστή Γιάννη Λάμπρου μέσα στο γήπεδο;

Γ.Λ.: Δεν έχω κάποια φυσική θέση μέσα στο γήπεδο θα έλεγα. Από τη φύση μου βέβαια είμαι ένας παίκτης με ιδιαίτερη αμυντική προσήλωση… άλλωστε παλαιότερα αγωνιζόμουν συνήθως ως κεντρικός αμυντικός. Η ευέλικτη σωματοδομή μου μού δίνει τη δυνατότητα να έχω την ευχέρεια να αγωνιστώ σε διάφορες θέσεις, οπότε δεν έχω πρόβλημα να αγωνιστώ οπουδήποτε ο προπονητής μου θεωρεί πως μπορώ να συνδράμω.

«Α»: Σήμερα δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν πως είσαι ένα από τα «αγαπημένα παιδιά» του coach Παπανικολάου. Πρέπει να είναι αλήθεια, έτσι;

Γ.Λ.: Αυτά είναι θέματα του coach και όχι δικά μου. Εγώ κοιτάζω να δίνω κάθε Σάββατο τον καλύτερό μου εαυτό αν μου ζητηθεί να αγωνιστώ. Όντως έχω λάβει πάρα πολλές ευκαιρίες με την καθιέρωσή μου στη βασική 8άδα και αυτό είναι κάτι στο οποίο συνηγόρησε η εμπιστοσύνη του προπονητή στο πρόσωπό μου.

«Α»: Πάντως, από τα πρώτα κιόλας ματς απέκτησες και το προσωνύμιο «πολυεργαλείο», λόγω της εξαιρετικής δουλειάς που κάνεις όπου κι αν σου ζητηθεί μέσα στο γήπεδο. Συμφωνείς με αυτόν τον χαρακτηρισμό;

Γ.Λ.: Δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω με αυτόν τον χαρακτηρισμό που, αν θυμάμαι καλά, ο Διονύσης Μάντζος μου έχει προσδώσει. Όντως προσπαθώ να βοηθήσω την ομάδα μου μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου από οποιοδήποτε πόστο. Το αν η δουλειά που κάνω είναι καλή το αφήνω στην κρίση του τεχνικού επιτελείου και του κόσμου μας. Τίποτε παραπάνω.

«Α»: Στον φετινό Παναιγειρατικό των... 16 προσώπων ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Μάλιστα πολύ πρόσφατα δημιουργήθηκε ένα ζήτημα με τον Άρη Μπούρα που δήλωσε δυσαρεστημένος από τη μη χρησιμοποίησή του και έφτασε να κάνει λόγο και περί αποχώρησής του από τον ΑΟΠ. Ποια είναι η δική σου άποψη σχετικά;

Γ.Λ.: Συμφωνώ με τη διατύπωσή σου ότι το ρόστερ είναι σχετικά μεγάλο. Αυτό μπορεί να αποπροσανατολίσει κάποιους παίκτες με μικρό χρόνο συμμετοχής. Ωστόσο έχει το πλεονέκτημα ότι υπάρχει ένα γεμάτο έμψυχο δυναμικό και πολλές λύσεις στα χέρια του προπονητή. Η αγωνιστική διαχείριση είναι αυστηρά θέμα προπονητή και αυτός θα πρέπει αποκλειστικά να αποφασίζει για το ποιοι παίκτες χρησιμοποιούνται, με γνώμονα πάντα το καλό της ομάδας και τη διατήρηση θετικού κλίματος στους κόλπους της.

«Α»: Το πρώτο «μισό» της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος ανήκει πλέον στην Ιστορία. Κοιτάζοντας προς τα πίσω, πώς αξιολογείς την προσπάθειά σας ως τώρα;

Γ.Λ.: Η προσπάθεια είναι θετική, αυτό είναι σίγουρο και θα είναι πάντα θετική όσο υπάρχουν παίκτες που πονούν τη φανέλα και δε συμβιβάζονται εύκολα με την ιδέα της ήττας. Σε μερικούς αγώνες που απωλέσαμε και βαθμούς θα μπορούσαμε όντως να κάνουμε κάτι καλύτερο. Ωστόσο, υπάρχει πάντα και το θέμα της τύχης αλλά και του άγχους όταν αναγκάζεσαι σε αρκετούς αγώνες να βρίσκεσαι από νωρίς «με την πλάτη στον τοίχο».

«Α»: Ποια πιστεύεις πως είναι η πιο ευχάριστη και ποια η πιο δυσάρεστη ανάμνηση από αυτούς τους πρώτους 9 αγώνες;

Γ.Λ.: Η πιο ευχάριστη ανάμνηση ήταν σίγουρα η νίκη επί του δυνατού Νείλου, η οποία συνοδεύτηκε από μια μεγάλη ανατροπή από 1-3 σε 4-3. Ήταν μια νίκη που σαφέστατα χρειαζόμαστε ώστε να τονωθεί η αυτοπεποίθησή μας… μια νίκη γοήτρου, αν θες, απέναντι σε έναν ισχυρό αντίπαλο. Σαν πιο δυσάρεστη ανάμνηση θα θεωρήσω την ισοπαλία με την ομάδα της Αρμάδας, καθώς ήταν ένας αγώνας τον οποίο έπρεπε να κερδίσουμε εύκολα απέναντι σε έναν αντίπαλο πολύ κατώτερο. Παρά ταύτα παρά λίγο να χάσουμε… αλλά ευτυχώς σώσαμε τουλάχιστον την ισοπαλία χάρη σε ένα γκολ της τελευταίας στιγμής.

«Α»: Πλέον είναι φανερό πως ο Β΄ Όμιλος όπου συμμετέχει φέτος ο ΑΟΠ είναι σωστή «κόλαση», με ανατροπές και εξαιρετική ρευστότητα στο βαθμολογικό πίνακα. Πώς θα μπορέσει να επιβιώσει ο Παναιγειρατικός σε ένα τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον;

Γ.Λ.: Ο Παναιγειρατικός μέσω της συνεχούς προσπάθειας θα μπορέσει να φανεί ανταγωνιστικός και να καταλάβει μια καλή θέση στην τελική κατάταξη του ομίλου. Η ομάδα έχει τις προδιαγραφές για να επαναλάβει την πορεία του πρώτου γύρου και γιατί όχι να τα πάει ακόμα καλύτερα. Ο όμιλος είναι αμφίρροπος με ομάδες σχεδόν ισοδύναμες αγωνιστικά. Αν πίστευα πως ο Παναιγειρατικός δεν έχει καμία προοπτική για διάκριση δεν θα αγωνιζόμουν σ’ αυτήν την ομάδα.

«Α»: Φαίνεται πως ο ΑΟΠ ανήκει στις ομάδες α΄ ταχύτητας στο φετινό πρωτάθλημα. Συμφωνείς με την άποψη αυτή; Γενικά, πώς βλέπεις τις πιθανότητες της ομάδας σου από εδώ και στο εξής;

Γ.Λ.: Έχουμε καλές πιθανότητες, αν διατηρήσουμε την αγωνιστική μας ετοιμότητα. Ο ΑΟΠ σαφέστατα και ανήκει στις ομάδες πρώτης διαλογής του ομίλου, αν αναλογιστούμε ομάδες όπως η Μικτή ΣΕΦ, η Piaston Villa κλπ., οι οποίες είναι χαμηλότερου επιπέδου ποιοτικά. Στο χέρι μας είναι να παραμείνουμε κοντά στην κορυφή του ομίλου και να διεκδικήσουμε κάτι καλύτερο από κει και πέρα.

«Α»: Σε γενικές γραμμές, ποιο θεωρείς πως είναι το πιο δυνατό «χαρτί» αυτής της ομάδας και ποια η σημαντικότερη αδυναμία της;

Γ.Λ.: Το πιο δυνατό «χαρτί» της ομάδας μας θαρρώ πως είναι το πάθος που επιδεικνύουμε σε κάθε παιχνίδι. Ως αδυναμία θα χαρακτήριζα την έλλειψη νοοτροπίας σε μερικές στιγμές, όπως αρκετές φορές όταν βρεθήκαμε πίσω στο σκορ και δεν είχαμε τα ψυχικά αποθέματα να αντεπεξέλθουμε στη συνέχεια του παιχνιδιού. Γι’ αυτό η ομάδα δεν θα πρέπει να αναλώνεται μοναχά στο αγωνιστικό κομμάτι… αλλά θα πρέπει να την απασχολεί και το θέμα της πνευματικής δύναμης του καθενός μέλους της.

«Α»: Και σαν «αποφώνηση», ένα προσωπικό μήνυμα. Αύριο όλος ο κόσμος γιορτάζει τα Χριστούγεννα. Ποιες είναι οι δικές σου ευχές προς τους αναγνώστες μας;

Γ.Λ.: Η μοναδική ευχή που έχω να δώσω είναι η υγεία σε όλους και στις οικογένειές τους και τα υπόλοιπα θα έρθουν. Άλλωστε, «τ’ αγαθά κόποις κτώνται» και ελπίζω και με την αυγή της νέας χρονιάς να συνδράμουμε όλοι στην πρόοδο και την ευημερία αυτού του αλλοπρόσαλλου τόπου που λέγεται «Ελλάδα». Αν ανοίξει και το Πανεπιστήμιο να κάνουμε κανένα μάθημα και να γράψουμε τίποτα στις εξετάσεις όλα καλά θα ‘ναι! Ευχαριστώ για όλα και πολλές παναιγειρατικές ευχές προς όλους!

Εκλογικός πυρετός στον ΑΟΠ

Εκλογικό σκηνικό διαμορφώνεται στον ΑΟΠ μετά την πρόσφατη ανακοίνωση του ΔΣ του Παναιγειρατικού και την προκήρυξη εκλογών για τις 18 Ιανουαρίου 2009. Πιστή στις δεσμεύσεις της, η απερχόμενη Πρόεδρος Τζωρτζίνα Μπουρίκα, αποφάσισε να καταφύγει εκ νέου στην ψήφο των παικτών της ομάδας, δεδομένης της παραίτησης του πρώην προέδρου Γ.Σ Παπαδόπουλου τον περασμένο Νοέμβριο. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, διοικητικά καθήκοντα στον ΑΟΠ θα ασκεί, μέχρι να εκλεγεί το νέο ΔΣ, ειδική Διοικούσα Επιτροπή, αποτελούμενη από τους Γιώργο Δανιά, ως πρόεδρο, και τους παίκτες της ομάδας Δημήτρη Μάντζο και Χάρη Πλούμη ως εκτελεστικά μέλη.
Ήδη πάντως τα πρώτα «σενάρια» για τις υποψηφιότητες Προέδρων αλλά και συμβούλων έχουν αρχίσει να διαμορφώνονται. Απέναντι στην υποψηφιότητα Μπουρίκα, αναμενόταν πολύ φυσιολογικά να ανακοινώσει τις αντίστοιχες προθέσεις του και ο επίτιμος Πρόεδρος του ΑΟΠ Χρήστος Κατσούρης. Ωστόσο, ασφαλείς πηγές αναφέρουν πως το ιστορικό στέλεχος του αιγειράτικου συλλόγου, δεδομένης και της απουσίας του γιου του, ίσως τελικά και να μη διεκδικήσει τον προεδρικό θώκο της αγαπημένης του ομάδας, αποσυρόμενος οριστικά από το προσκήνιο των διοικητικών εξελίξεων του ΑΟΠ. Εξάλλου, ερωτηματικό εξακολουθεί να αποτελεί η θέση του πρώην Προέδρου Γ.Σ. Παπαδόπουλου, ο οποίος όμως, εκτός συγκολονιστικού απροόπτου, αναμένεται να παραμείνει πιστός στις δεσμεύσεις του για πλήρη αποχή από τα κοινά του Παναιγειρατικού. Πολύ πιθανό είναι συνεπώς το σενάριο, η "κούρσα" για την προεδρία να έχει μόνο μία υποψήφια! Στο «στίβο» των υποψηφίων συμβούλων κατέρχεται εκ νέου ο Διονύσης Μάντζος αλλά όχι ο Βρασίδας Καφρίδης ενώ, σύμφωνα με ασφαλείς πηγές, την ψήφο των συμπαικτών θα ζητήσει ο έτερος των συνιδρυτών του ΑΟΠ Γιώργος Ντοάς. Αναμένονται ωστόσο και ορισμένες υποψηφιότητες - «έκπληξη», όπως αυτή της Άννας Παναγιωτίδου ή και πρώην διοικητικών παραγόντων του αδελφοποιημένου σωματείου της Παρτουζάν που διαλύθηκε πρόσφατα.

Νέα εβδομαδιαία στήλη "ΡΕΤΡΟ ΙΣΤΟΡΙΕΣ", από τον Χάρη Πλούμη

Μια νέα στήλη εγκαινιάζεται στο περιοδικό «ARMADA». Όνομα αυτής, «Ρετρό Ιστορίες». Από αυτήν τη στήλη θα θυμόμαστε κάθε φορά παρασκήνια, παραλειπόμενα, αστεία γεγονότα και πολλά άλλα από τη 12χρονη πορεία του ΑΟΠ. Γεγονότα που ίσως και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τους να τα έχουν ξεχάσει, αλλά εμείς τα θυμόμαστε, θα ξετυλίγονται κάθε φορά απο τη στήλη αυτή. Γεγονότα και περιστατικά που έχουν σχέση με το αγωνιστικό, αλλά και πολλές φορές όχι, κομμάτι του ΑΟΠ. Γηπεδικές και εξωγηπεδικές «τρέλες» θα παρουσιαστούν εδώ, δινοντάς μας όσο το δυνατόν πιο πιστά την εικόνα μιας «τρελής» παρέας που άντεξε στο χρόνο και συνεχίζει ακάθεκτη. Γραμμένη, σε εβδομαδιαία βάση, με το «πενάκι» του Χάρη Πλούμη, ενός από τα παλαιότερα μέλη της ιστορικής «παρέας της Όττο Βάλτερ» και της Αιγείρας, κάθε «Ρετρό Ιστορία» μας επιστρέφει νοερά σε εποχές περασμένες μα όχι ξεχασμένες.
Μή χάσετε αυτή την ευκαρία για ένα συναρπαστικό ταξίδι στο παρελθόν!
Οι «παλιοί» σίγουρα θα θυμηθούν και θα συγκινηθούν!
Οι «νέοι» θα γελάσουν και θα μάθουν!
«Ρετρό Ιστορίες» λοιπόν, μια στήλη για πραγματικούς και... διαχρονικούς Παναιγειρατικούς!

"Κοκορομαχίες στην παραλιακή"

Για αρχή θα θέλαμε να σας παρουσιάσουμε ένα περιστατικό που σημάδεψε τις σχέσεις του ΑΟΠ με τον «αιώνιο» αντίπαλο Αίαντα.
Τη σεζόν 2004 ο Παναιγειρατικός είχε μόλις αποκτήσει τον νεαρό τότε μεσοεπιθετικό Θανάση Θωμά. Μέλος έως σήμερα της «Μαύρης Αρμάδας», ο Θανάσης χαρακτηριζόταν από τότε ακόμα για την άψογη τεχνική του κατάρτιση και την πολύ καλή πάσα του αλλα και για το... ευερέθιστο του χαρακτήρα του. Καθώς εντυπωσίαζε στις προπονήσεις, κέρδισε γρήγορα θέση βασικού και μάλιστα ευτύχησε, παρά το νεαρό της ηλικίας του, να αγωνιστεί και σε ματς της σεζόν 2004 με αντίπαλο τον Αίαντα. Στον αγώνα εκείνο ο Θανάσης ξεκίνησε βασικός και μάλιστα τα πήγαινε πολύ καλά. Ο ΑΟΠ προηγούνταν και όλα έδειχναν οτι θα έφτανε στην νίκη. Τότε, κατα τη διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου, ένας πολύπειρος και «μπαρουτοκαπνισμένος» από τέτοια ματς παίκτης του Αίαντα, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού και του οποίου το όνομα δεν θα θέλαμε να αναφέρουμε, προσπάθησε να... «τινάξει το μάτς στον αέρα». Πολύπειρος και τετραπέρατος καθώς ήταν, ο αμυντικός του Αίαντα, και βλέποντας την διαφαινόμενη ήττα της ομάδας του, άρχισε να χτυπάει επανειλλημένα εκτός φάσης τον Θανάση σε στιγμές που κανείς δεν έβλεπε, εκβιάζοντας έτσι ανάλογη αντίδραση από τον ποδοσφαιριστή του ΑΟΠ που θα επέφερε και την αποβολή του τελευταίου. Κάτι το οποίο και πέτυχε! Ευέξαπτος καθώς ήταν ο Θανάσης, και αφού προηγήθηκαν κάποιοι λεκτικοί διαπληκτισμοί με τον αμυντικό του Αίαντα, χτύπησε τελικά τον τελευταίο, εκτός φάσης. Ο διαιτήτης αντιλήφθηκε αυτήν την φορά το τι συνέβη και χωρίς δισταγμό απέβαλε τον νεαρό παίκτη του ΑΟΠ.
Όμως το περιστατικό αυτο δεν είχε λήξει εκεί. Κατα την αποχώρηση του Θανάση Θωμά και καθώς οι 2 παίκτες βρίζονταν, δόθηκε «ραντεβού» για να συνεχίσουν την κοκορομαχία τους και εκτός γηπέδου. Να προσθέσουμε εδώ πως κανείς απο τους παίκτες των 2 ομάδων δεν μπόρεσε να αντιληφθεί οτι οι διαπληκτιζόμενοι είχαν ορίσει ραντεβού «ξύλου» για το βράδυ. Έτσι, το βράδυ καθώς κάποιοι παίκτες του ΑΟΠ είχαν μαζευτεί στα παγκάκια της παραλίας της Αιγείρας μεταξύ «Πυθαριού» και «Μουράγιου», απολαμβάνοντας την όμορφη καλοκαιρινή βραδιά και συζητώντας, ο εν λόγω αμυντικός του Αίαντα ξεπρόβαλε μόνος του αναζητώντας τον Θανάση και επιζητώντας φυσικά καβγά. Χωρίς κανένα δισταγμό, άρπαξε τον νεαρό παίκτη του Παναιγειρατικού και άρχισε να τον ξυλοκοπεί (!) μπροστά στα έκπληκτα μάτια των υπολοίπων παικτών του ΑΟΠ, μεταξύ των οποίων ήταν και ο γράφων. Το περιστατικό έληξε γρήγορα, με την παρέμβαση των ψύχραιμων παικτών του Παναιγειρατικού, λίγο πριν καταφτάσει στο σημείο ο Φίλιππος Κρεκούκιας (που αργότερα ορκιζόταν ότι αν ήταν μπροστά στο σκηνικό «θα τον είχε πετάξει στη θάλασσα»!). Ο παίκτης του Άιαντα απομακρύνθηκε γρήγορα, εν συνεχεία όμως επέστρεψε συνοδεία κάποιας φίλης του , περνώντας επιδεικτικά από το σημείο, κάτι το οποίο, παρά τον καβγά που είχε προηγηθεί, φάνηκε πολύ αστείο, προκαλώντας τα γέλια συγκεκριμένα 2 παικτών του ΑΟΠ, οι οποίοι, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο, αναφώνησαν.... «Μα τι κάνει τούτος εδώ;... μετά απο όλα αυτά που έγιναν, ξαναέρχεται και μας παρουσιάζει και την [.......] σαν τρόπαιο;;;!!!!»
Και είναι αλήθεια πάντως πως κανείς δεν τόλμησε να πεί τίποτα στον αμυντικό του Αίαντα ο οποίος αν μη τι άλλο είχε πετυχεί μια νίκη επιβολής κύρους και μαγκιάς εκείνο το βράδυ επι των «αντιπάλων» του, του ΑΟΠ.
Κλείνοντας να σημειώσουμε πως με τα χρόνια οι σχέχεις μεταξύ των 2 παικτών αποκαταστάθηκαν πλήρως και το συγκεκριμένο περιστατικό όταν έρχεται στην θυμησή τους μόνο γέλια και νοσταλγία φέρνει.Τα χρόνια όμως εκείνα, τέτοια περιστατικά ήταν πολυ σημαντικά από πολλές απόψεις, καθώς οι μάχες των «αιωνίων» ΑΟΠ και Αίαντα ήταν κυριολεκτικά πόλεμοι...

BOURA-mania στον Παναιγειρατικό!

Η έντονη φημολογία που αναπτύχθηκε αργά το βράδυ του περασμένου Σαββάτου μετά το ματς - θρίαμβο κόντρα στο Νείλο, ήθελε τον Άρη Μπούρα να επιθυμεί την αποχώρησή του από τον Παναιγειρατικό. Ο πρόσφατα αποκτηθείς αμυντικός δεν έκρυψε στους φιλικούς του κύκλους (στους οποίους περιλαμβάνονται οι Ντοάς και Σαραντουλάκης) την απογοήτευσή του από το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε για άλλο ένα ματς (είχε προηγηθεί ο αγώνας με τον Πανφραπεδαϊκό) αλλά και από τη διαπίστωσή του ότι ο τεχνικός της ομάδας Π. Παπανικολάου φαίνεται να μην τον υπολογίζει για τα αγωνιστικά του πλάνα. Οι φήμες μάλιστα έλεγαν πως η απόφαση του Δαφνιώτη άσου ήταν οριστική και αμετάκλητη και πως πολύ δύσκολα ο ίδιος θα ξαναφορούσε τη μαύρη φανέλα.
Αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση της επιθυμίας του Άρη Μπούρα να αποχωρήσει από τον ΑΟΠ, παρατηρήθηκε πρωτοφανής κινητοποίηση στις τάξεις των ανθρώπων αλλά και των φίλων της «Μάυρης Αρμάδας», που προσπάθησαν με κάθε τρόπο να μεταπείσουν τον απογοητευμένο αμυντικό! Το φαινόμενο της «BOURA-mania» εκδηλώθηκε κατ’ αρχάς στο επίσημο forum του Παναιγειρατικού με ειδικό θέμα δημόσιας συζήτησης που «άνοιξε» ο συμπαίκτης του Μάριος Μάντζος. Στο σχετικό thread πήραν θέση, εκτός του ίδιου του «μικρού», και ο αρχηγός Δημήτρης Μάντζος, ο Γιώργος Ντοάς, ο Χάρης Πλούμης αλλά και η ίδια η Πρόεδρος Τζωρτζίνα Μπουρίκα. Τη γνώμη του εξέφρασε μάλιστα και ο coach Παπανικολάο, οποίος επιβεβαίωσε την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπο του Άρη Μπούρα, ζητώντας παράλληλα την κατανόηση όλων στο δύσκολο έργο του, δεδομένου του «υπερβολικά μεγάλου» ρόστερ της ομάδας. Η «καμπάνια» στήριξης του Μπούρα πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά τη δημιουργία ειδικού group στη διεθνή ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης Facebook, στο οποίο μάλιστα έχει κιόλας εγγραφεί μεγάλος αριθμός μελών!
Σήμερα, ανήμερα των γενεθλίων του αμυντικού του ΑΟΠ (το επίσημο ιστολόγιο του συλλόγου ανήρτησε ανακοίνωση με ευχές "με νόημα"), οι ίδιες πηγές που μιλούσαν για αποσχώρησή από τον Παναιγειρατικό, αφήνουν να εννοηθεί πως ο Άρης Μπούρας δηλώνει ιδιαίτερα συγκινημένος από την πρωτοφανή στήριξη από τον κόσμο του ΑΟΠ και πως είναι πλέον ξανά έτοιμος να δώσει το «παρών» στο σαββατιάτικο ματς στου Ρέντη.

"ΠΕΙΡΑΤΕΣ" ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΝΕΙΛΟΥ!

Μία από τις μεγαλύτερες νίκες της 12ετούς ιστορίας του πανηγύρισε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου ο Παναιγειρατικός στο ντέρμπι της 7ης αγωνιστικής απέναντι στο δεύτερο μέχρι τότε Νείλο. Με εξαιρετική απόδοση (την καλύτερη φετινή του) και με μια άνευ προηγουμένου αντεπίθεση διαρκείας, οι «μελανόλευκοι» κατάφεραν να επιστρέψουν σε ένα παιχνίδι που 15΄ πριν τη λήξη του έμοιαζε ολότελα χαμένο! Με τέσσερα γκολ από τέσσερις διαφορετικούς παίκτες, άριστη αμυντική λειτουργία -παρά τα τρία τέρματα παθητικό- και μια μεσαία γραμμή «να την πιεις στο ποτήρι», ο ΑΟΠ πήρε δύο ολόχρυσους βαθμούς στη μεγάλη του προσπάθεια να εξασφαλίσει μια θέση στην τετράδα του ομίλου του.
Χωρίς να υπερβάλλουμε, ο Παναιγειρατικός την ιστορική βραδιά του Σαββάτου έκανε τον Νείλο να μοιάζει... Θολοπόταμος! Από την αρχή του παιχνιδιού οι Αιγειράτες έδειξαν ότι δεν θα επέτρεπαν στους ακριβοθώρητους αντιπάλους τους να σκυλεύσουν ένα νεκρό «σαπιοκάραβο», όπως έκαναν ενάμιση μήνα νωρίτερα οι συμπατριώτες τους των Πυραμίδων. Αυτή τη φορά, η «Αρμάδα» ήταν πάνοπλη και είχε «τιμονιέρη» έμπειρο που ξέρει να διαβάζει τα σημάδια του καιρού! Ο Πέτρος Παπανικολάου απλά πήρε το παιχνίδι μόνος του! Με μυαλωμένες κινήσεις, ψύχραιμος ακόμη κι όταν το ματς πήγε στο βαρύ 1-3, πίστεψε στις δυνατότητες των παικτών του και ανταμείφθηκε με μια νίκη-θρύλο για τον ΑΟΠ. Επέλεξε να ξεκινήσει το ματς με μοναδικό προωθημένο τον Κρεκούκια, δίνοντας βάρος στα «νώτα» του Παναιγειρατικού για να αποφύγει από νωρίς τις δυσάρεστες καταστάσεις. Με τις σαφείς οδηγίες του, φρόντισε από την αρχή να «δέσει» τη μεσαία γραμμή (Τσιμπούρης, Δημ. Μάντζος, Καραμπάσης) με ένα «αόρατο σκοινί» με αποτέλεσμα το κέντρο του γηπέδου να γεμίσει μαύρες φανέλες. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι περισσότερες αιγυπτιακές επιθέσεις (στο α΄ κυρίως μέρος) αναχαιτίζονταν ήδη από τα χαφ του Παναιγειρατικού, πριν πέσουν στα «νύχια» της «μελανόλευκης» οπισθοφυλακής. Αποφεύγοντας τους πειραματισμούς στην άμυνα, ο Maestro Παπανικολάου διατήρησε ανέπαφη τη σύνθεση της «φρουράς» του τέρματος του ΑΟΠ (Ντοάς, Λάμπρου, Σαραντουλάκης). Οι διαβασμένοι αμυντικοί φρόντισαν να κλείσουν τους διαδρόμους και να βγαίνουν πρώτοι στη μπάλα για να εμποδίσουν τους «κόκκινους» στα μακρινά σουτ, που, όπως είχε διαπιστωθεί από την «κατασκοπεία» των προηγούμενων εβδομάδων, ήταν το βαρύ τους όπλο. Ο αργοκίνητος φορ του Νείλου εγκλωβίστηκε στα γρανάζια της «μελανόλευκης» αμυντικής μηχανής και αναγκαστικά όλες οι προσπάθειες των αντιπάλων προέρχονταν έξω από την περιοχή.
Το πρώτο γκολ άλλωστε που δέχθηκε ο ΑΟΠ δεν ήταν απλώς εκτός περιοχής αλλά και... εκτός γηπέδου. Το δυνατό διώξιμο αντίπαλου αμυντικού κατέληξε στα δίχτυα του Διονύση Μάντζου με δύναμη «δανεική» από το δίχτυ της οροφής του γηπέδου. Σε άλλα πρωταθλήματα ο διαιτητής θα σφύριζε αυτομάτως άουτ, στο Ρέντη όμως όχι. Το 0-1 ήταν γεγονός. Οι Αιγειράτες ωστόσο δεν είχαν την πολυτέλεια αλλά ούτε και τη διάθεση να σκεφτούν πώς βρέθηκαν πίσω στο σκορ και να τα βάλουν πάλι με την τύχη τους. Υπό τις παραινέσεις του πάγκου, ο ΑΟΠ βγήκε ξανά στην επίθεση κυνηγώντας με μανία ένα γκολ πριν το ημίχρονο. Το οριζόντιο δοκάρι του Δημήτρη Μάντζου ήταν η πρόγευση για το πρώτο φετινό «χτύπημα» του αρχηγού λίγα λεπτά αργότερα, όταν, ύστερα από πάσα του Λαζαρίδη, ο Πατρινός άσος σκόραρε με σουτ «διορθώνοντας» το σκορ ημιχρόνου σε 1-1. Προς στιγμήν, όλοι πίστεψαν πως το ματς θα γύριζε προς το μέρος του Παναιγειρατικού, δεδομένης της υπεροχής του σε όλο το τριαντάλεπτο.
Το 1-3 ωστόσο που διαμορφώθηκε μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά του β΄ μέρους έδειχνε έστω και προσωρινά ότι το ματς είχε πάρει τελικά τον.. στραβό δρόμο για τον ΑΟΠ. Οι μόνοι που δεν αποδέχτηκαν κάτι τέτοιο ούτε για μια στιγμή ήταν οι ίδιοι οι παίκτες και ο τεχνικός της «Μαύρης Αρμάδας». Πεισμωμένοι από την απώλεια των δύο προηγούμενων ντέρμπι (με Πυραμίδες και Πανφραπεδαϊκό), αλλά και από την εικόνα του ίδιου του σαββατιάτικου παιχνιδιού, οι «μελανόλευκοι» βγήκαν ξανά μπροστά και δεν έδειξαν ούτε στο ελάχιστο κάποιο ίχνος απογοήτευσης και εκνευρισμού (απίστευτο αν αναλογιστεί κανείς πως μιλάμε για μια ομάδα που τίναξε στον αέρα ματς με υποδεέστερους αντιπάλους μόνο και μόνο ελέω ψυχολογίας!). Με τη συνύπαρξη Κρεκούκια-Λαζαρίδη για πρώτη φορά στο ματς, ο ΑΟΠ βρέθηκε να πιέζει ψηλά ακόμη και με τρεις επιθετικούς (!). Την ίδια ώρα, οι Αγύπτιοι έμοιαζαν με μικρή ομάδα του Πρωταθλήματος Αιγείρας που αμυνόταν κλεισμένη γύρω από την εστία της για να κρατήσει τα «κεκτημένα» της. Το γήπεδο έγερνε επικίνδυνα, όταν ο Κρεκούκιας έστειλε τη μπάλα με ένα φανταστικό σουτ στα δίχτυα του Νείλου, μειώνοντας το σκορ. Μιλάμε για σπάνιας ομορφιάς σουτ, highlight του αγώνα αλλά και του ΑΟΠ στη φετινή περίοδο, ένα τέρμα τεράστιας ψυχολογικής αξίας για έναν Παναιγειρατικό που έψαχνε ένα «σημάδι», ένα λόγο να αισιοδοξεί για τη μεγάλη ανατροπή. Ο Φίλιππος Κρεκούκιας, αυτός ο πολύ μεγάλος παίκτης έδειξε το δρόμο, ίσως να ήταν ο μόνος που μπορούσε να το κάνει αυτό σε μια τόσο δύσκολη στιγμή. Ο Δημήτρης Τσιμπούρης, από τους καλύτερους του γηπέδου το Σάββατο, έλαβε πρώτος το μήνυμα του φίλου του και έσπευσε να σκοράρει το δεύτερο γκολ του σε μόλις τρεις αγώνες, ισοφαρίζοντας το σκορ για τον ΑΟΠ. Όλα αυτά με το δυνατό ευθύβολο σουτ του ύστερα από αριστοτεχνική κούρσα μετ’ εμποδίων από αριστερά του μαχητικού Λαζαρίδη. Τα πανηγύρια μετά το γκολ του «Τσιμπούρ» ήταν απλώς η πρόγευση για ό,τι θα ακολουθούσε λίγα λεπτά αργότερα. Δευτερόλεπτα πριν ο άριστος διαιτητής της αναμέτρησης σφυρίξει για τελευταία φορά στο ματς, η μπάλα στρώνεται μπροστά από τον Καραμπάση λίγα μέτρα εκτός περιοχής Νείλου και ο μικρός τη σουτάρει με δύναμη προς το αντίπαλο τέρμα. Τα κλάσματα δευτερόλεπτου μέχρι να ταρακουνηθούν τα δίχτυα των Αιγυπτίων για τέταρτη φορά, χώριζαν τον ΑΟΠ από τη σημαντικότερη νίκη της ιστορίας του, από τη δυσκολότερη ανατροπή που έχει ποτέ πραγματοποιήσει αυτή η ομάδα. Ο Ανδρέας Καραμπάσης πέτυχε ένα από τα ιστορικότερα «μελανόλευκα» γκολ και σίγουρα το σπουδαιότερο της καριέρας του. Ο «Καραμπά» έδωσε τις δικές του απαντήσεις μέσα στο γήπεδο και κέρδισε αυτό που ζητούσε με κόπο και πολλή δουλειά όλους αυτούς τους μήνες: την αγάπη όλων των φίλων του ΑΟΠ. Η προχθεσινή βραδιά δύσκολα θα φύγει από τη μνήμη του 16χρονου εξτρέμ...
Συνολικά, μιλάμε για το καλύτερο φετινό ματς και το σημαντικότερο αποτέλεσμα του φετινού ταξιδιού της Αρμάδας. Με τη νίκη του αυτή άλλωστε βάζει ξανά «λάδι» σε έναν όμιλο ήδη «φλεγόμενο»! Σταθερά τέταρτος μαζί με τις Πυραμίδες, πλησίασε στον 1 βαθμό τον τρίτο Νείλο και περιμένει πλέον τον αδύναμο Πήγασο, με το βλέμμα στραμμένο στο ντέρμπι κορυφής Πανφραπεδαϊκού-Bullet. Οι «μελανόλευκοι» έχουν πλέον βάσιμο δικαίωμα στο όνειρο! Αυτό ίσως είναι και το μεγαλύτερο κέρδος από τον προχθεσινό θρίαμβο.
Ο Παναιγειρατικός έδειξε για πρώτη φορά φέτος στόφα μεγάλης ομάδας. Ναι μεν είχαν προηγηθεί τρεις νίκες για την Αρμάδα του Παπανικολάου, όμως η σαββατιάτικη επικράτηση έχει όλα τα φόντα για να χαρακτηριστεί η μεγαλύτερη (μέχρι την επόμενη...): σπουδαίος αντίπαλος, καταπληκτική εμφάνιση, μεγάλη βαθμολογική σημασία. Η «Μαύρη Αρμάδα» νίκησε θεούς, δαίμονες, ατυχία, ξύλο, βαθμολογίες και αντιπάλους αλλά και το νόμο των πιθανοτήτων!
Αλλά έτσι δεν κάνουν οι πρωταθλητές;

Το Σάββατο σε... μαγνητοσκόπηση

ΣΟΒΑΡΟΤΗΣ... 10 ΜΕ ΤΟΝΟ!

Εξαρχής, δεν υπήρχε κανένας που να μπορούσε να αμφισβητήσει πως η ομάδα του Νείλου αποτελούσε ένα όνομα-φόβητρο, με βάση την βαθμολογία, για τον Παναιγειρατικό. Άκουγα πολλούς εδώ στην Αιγείρα να γυρίζουν τη κλεψύδρα του χρόνου στις αρχές του Νοεμβρίου και να θυμούνται τον εφιάλτη κόντρα στους άλλους Αιγυπτίους του ομίλου τις Πυραμίδες. Πολλοί μου έλεγαν πως φοβούνται αυτό το ματς. Ωστόσο οι περισσότεροι φίλαθλοι του Παναιγειρατικού πίστευαν στις δυνατότητες των παικτών. Μα πάνω από όλα οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές πίστεψαν στον εαυτό τους. Εμφανίστηκαν στον αγωνιστικό χώρο αποφασισμένοι να πάρουν τους δύο βαθμούς. Η απαιτούμενη σοβαρότητα και ψυχραιμία ήταν τα κύρια συστατικά που οδήγησαν τον Παναιγειρατικό στο θρίαμβο του Σαββάτου.

Με περίσσια όρεξη και τεράστιο πάθος οι Πρωταθλητές Αιγείρας κοίταξαν στα μάτια τους Αιγυπτίους και μπήκαν δυνατά από την αρχή. Το τυχερό γκολ των Αφρικανών δεν πτόησε τους Αιγειράτες που με πρωτομάστορα τον Δημήτρη Μάντζο ο οποίος έχασε ευκαιρία να πετύχει το γκολ της χρονιάς, αλλά στη συνέχεια να αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο την όμορφη και σε σωστό χρόνο πάσα του Λαζαρίδη, πέτυχαν την ισοφάριση σε κρίσημο χρονικά σημείο ενώ στο δεύτερο ημίχρονο κατάφεραν να ανατρέψουν το εις βάρος τους 1-3 υπό την πίεση του χρόνου που τελείωνε δευτερόλεπτα μετά το γκολ του Ανδρέα.

Αυτό που θα ήθελα να τονίσω είναι πως σε κανένα σημείο του αγώνα δε φάνηκε να πτοούνται οι ποδοσφαιριστές μας. Βρέθηκαν δύο φορές πίσω στο σκορ και μάλιστα τη δεύτερη με δύο γκολ διαφορά ωστόσο η ψυχολογία τους δεν επηρεάστηκε καθόλου διότι γνώριζαν ότι ήταν καλύτεροι και ότι άξιζαν να νικήσουν και ήταν αποφασισμένοι να μην αφήσουν άλλο παιχνίδι που ο ΑΟΠ να αξίζει τη νίκη να περάσει ανεκμετάλλευτο.

MVP για μένα ήταν ο Φίλιππος Κρεκούκιας και διότι δούλεψε σκληρά μέσα στον αγωνιστικό χώρο και βοήθησε πολύ αλλά κυρίως για το λόγο ότι σκόραρε την γκολάρα του 2-3 και τότε όλοι ανέβηκαν και πίστεψαν στην ανατροπή. Μεγάλο ματς και από τον Δημήτρη Τσιμπούρη ενώ θα σταθώ και στην αναγέννηση του Δημήτρη Μάντζου ο οποίος πραγματοποίησε ένα από τα καλύτερα ματς της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Ο captain μάλιστα έβαλε και το κερασάκι στην πολύ... "γευστική" τούρτα του με το γκολ που πέτυχε.

Μάγος! Ταχυδακτυλουργός! Μαέστρος! Πείτε τον όπως θέλετε! Πέτρος Παπανικολάου! Το σαββατιάτικο κοουτσάρισμα του "Petranio" είναι έτοιμο να παρουσιαστεί σε σεμινάριο από οποίο θα μπορούσαν να πάρουν κάποια μαθήματα μερικοί πασίγνωστοι προπονητές της Ευρώπης. Ήξερε πότε και τί αλλαγές θα κάνει. Ρύθμιζε εξαιρετικά τα πάντα!

Ο Παναιγειρατικός εμφανίστηκε ΣΟΒΑΡΟΣ κι έχοντας γνώση των δυσκολιών του αγώνα. Ο Πέτρος Παπανικολάου έβγαλε το μαγικό ραβδάκι του και ρύθμισε σαν μαέστρος εκπληκτικά μια ορχήστρα μέσα στο γήπεδο. Ούτε μία φάλτσα νότα.