28.11.08

"Στο καφενείο του σταθμού"

ΠΑΙΚΤΗΣ - ΚΛΕΙΔΙ Ο ΜΟΤΣΑΚΟΣ

Όταν προφέρεις τη λέξη «ντέρμπυ» ο νους σου πάει αμέσως στα ματς με μεγάλη αντιπαλότητα και πολύχρονη προϊστορία. Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός, Μπαρτσελόνα - Ρεάλ Μαδρίτης, Μπόκα Τζούνιορς - Ρίβερ Πλέιτ κι ένα σωρό ακόμη μεγάλα παιχνίδια στον κόσμο. Ωστόσο, ντέρμπυ δεν είναι μόνο αυτές οι αναμετρήσεις. Ντέρμπυ εννοούνται και τα ματς όπου αναμετρώνται δύο σύλλογοι που βρίσκονται πολύ κοντά στη βαθμολογία ενός πρωταθλήματος και η νικήτρια ομάδα θα ευνοηθεί στον πίνακα έναντι της άλλης. Έτσι λοιπόν και το αυριανό παιχνίδι μεταξύ Παναιγειρατικού και Πανφραπεδαϊκού είναι ένα μεγάλο ντέρμπυ!
Η «Μαύρη Αρμάδα» καλείται να κάμψει την αντίσταση της καλύτερης άμυνας του πρωταθλήματος με κάποιες αλλαγές προσώπων στη σύνθεσή της. Είναι φυσικό επακόλουθο το γεγονός ότι στη βασική 8αδα του Παναιγειρατικού θα βρεθεί και πάλι ως αριστερό εξτρέμ ο Δημήτρης Μοτσάκος κάτι το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο καθώς αποτελεί τον παίκτη - κλειδί του ΑΟΠ στο αυριανό παιχνίδι. Ο Πανφραπεδαϊκός αποτελεί την ομάδα με το μικρότερο αριθμό σε γκολ παθητικό στο πρωτάθλημα κάτι το οποίο καθιστά απαραίτητη την παρουσία του «Μότσι» για να μπορέσει ο Παναιγειρατικός να δημιουργήσει ρήγματα και να διασπάσει την άριστη αμυντική λειτουργία του αντιπάλου. Σίγουρα υπάρχει το βαρύ πυροβολικό Φίλιππος Κρεκούκιας που με βάση τη λογική θα είναι ο βασικός στράικερ της ομάδας στο αυριανό ματς αλλά θεωρώ πως ο Μοτσάκος είναι ο παίκτης που θα κρίνει το επιθετικό παιχνίδι του Παναιγειρατικού διότι είναι αυτός που θα τρέξει περισσότερο από όλους, θα κοιτάξει στα μάτια τους αντίπαλους αμυντικούς και θα μπαίνει δυνατά στις φάσεις προσπαθώντας να δημιουργήσει και να σκοράρει. Σε όσα ματς έχει αγωνιστεί φέτος είναι από τους διακριθέντες της ομάδας ενώ σκοράρει ασταμάτητα.
Τον τελευταίο και ισχυρότερο λόγο στο πώς θα πρέπει να παραταχτεί ο Παναιγειρατικός στον αγωνιστικό χώρο αύριο τον έχει ο Πέτρος Παπανικολάου αλλά αυτό δε μας απαγορεύει να κάνουμε κι εμείς τις δικές μας τοποθετήσεις πάνω στην 8άδα. Έχουμε και λέμε λοιπόν! Διονύσης Μάντζος κάτω από τα δοκάρια και Γιώργος Ντοάς στο κέντρο της άμυνας οι δύο σταθερές αξίες του ΑΟΠ. Στα αριστερά, ο Ζαχαρίας Σαραντουλάκης ενώ ο Γιάννης Λάμπρου θα ήταν καλό να βρεθεί στο δεξί άκρο της άμυνας όπως έγινε στο β' μέρος του τελευταίου ματς και ο Γιάννης είχε πολύ καλή απόδοση. Εξάλλου πλέον η θέση στο κέντρο του γηπέδου δεν ανήκει σε αυτόν αλλά στον Δημήτρη Τσιμπούρη που μόλις αποκτήθηκε. Αριστερό εξτρέμ όπως προανέφερα ο Δημήτρης Μοτσάκος ενώ στη δεξιά πλευρά θα αλωνίζει ο καλύτερος Δημήτρης Μάντζος που έχω δει ποτέ. Στην κορυφή θα δεσπόζει ο Φίλιππος Κρεκούκιας. Με αυτό το σύστημα, ο Παναιγειρατικός ποντάρει κυρίως στην ανάπτυξη από τα άκρα και στην ταχύτητα των δύο Δημήτρηδων καθώς και τη δημιουργικότητα που τους διακρίνει. Επιπρόσθετα, πολλά περιμένουμε, όσον αφορά το τελείωμα των φάσεων, από τον Φίλιππο. Ο πάγκος; Βαθύς και ισχυρός! Μπούρας και Πλούμης, γερά κορμιά και καλοί αμυντικοί, Λαζαρίδης για την κορυφή της επίθεσης, Μάριος για ανάσες στους Δημήτρηδες στα άκρα και υψηλή πίεση καθώς και Καραμπάσης για να ηρεμήσει το παιχνίδι.
Ο Παναιγειρατικός δεν έχει λόγο να φοβάται. Πρέπει να μπουν εξ' αρχής οι παίκτες του δυνατά στον αγωνιστικό χώρο και να πετύχουν πρώτοι γκολ. Είναι ένα ντέρμπυ και όλα είναι ανοιχτά. Αλλά αν μιλήσει η ψυχή του Παναιγειρατικού, η νίκη είναι για τους "μελανόλευκους". Αρκεί να δείξουν το αληθινό τους πρόσωπο, να παίξουν με πάθος και δίχως άγχος.

27.11.08

Derby Day

Mετά και τη χθεσινή οριστικοποίηση της νέας ώρας διεξαγωγής (17:00) του σαββατιάτικου αγώνα, κατόπιν σχετικού αιτήματος του ΑΟΠ, αποκλείστηκε κάθε ενδεχόμενο αναβολής του ματς. Πλέον, οι «μελανόλευκοι» βρίσκονται μπροστά σε ένα παιχνίδι πολύ απαιτητικό και εκ προοιμίου δύσκολο. Αναμφισβήτητα, ο αγώνας κόντρα στον δυνατό Πανφραπεδαϊκό αποτελεί «ντέρμπι» όχι μόνο για τις δύο ομάδες αλλά και για ολόκληρη την εικόνα του ομίλου.

Τι αποτέλεσμα μπορεί να «βγάλει» ένα ματς ανάμεσα σε δύο πολύ ισχυρές άμυνες και πώς θα μπορέσουν οι επιθετικοί των δύο «μονομάχων» να κάμψουν τις αντιστάσεις των αντιπάλων ανασταλτικών γραμμών; Σε αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα τις απαντήσεις θα τις λάβουμε το απόγευμα του Σαββάτου. Δύο ομάδες με υψηλές βλέψεις και αρκετά καλή πορεία έως τώρα στο φετινό πρωτάθλημα κοντράρονται με «φόντο» μια θέση στην τετράδα του ομίλου. Και πράγματι, αν, όπως δείχνουν τα πράγματα μέχρι σήμερα, τα δύο αιγυπτιακά συγκροτήματα και η Bullet έχουν «καπαρωμένη» θέση στις 4 καλύτερες ομάδες του γκρουπ, έυκολα μπορεί κανείς να βγάλει το συμπέρασμα ότι το σαββατιάτικο ματς έχει χαρακτήρα «τελικού» με έπαθλο «μια θέση στον ήλιο».

Η ομάδα του Π. Παπανικολάου πρέπει άμεσα να ξεχάσει τα τρία τελευταία παιχνίδια της. Όλα, ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος, διεξήχθησαν απέναντι σε ομάδες υποδεέστερης δυναμικότητας και αγωνιστικής ετοιμότητας. Ο Παναιγειρατικός έδειξε χαρακτήρα, πολλές επιθετικές αρετές (με εξαίρεση το τελευταίο ματς) αλλά και φανταστικές επιδόσεις στην άμυνα (επιδιόρθωσε δραστικά έναν «ντροπιαστικό» συντελεστή τερμάτων).

Το ματς κόντρα στη Bullet αποδείχθηκε εκ των υστέρων «ντέρμπι», καθώς ο θρίαμβος του ΑΟΠ αποτελεί ταυτόχρονα και τη μοναδική ήττα των «νερατζούρι» μέχρι σήμερα! Ωστόσο, το γεγονός ότι το παιχνίδι έγινε την 1η αγωνιστική, αποτελεί «παγίδα» και ενδέχεται η εικόνα του ματς να είναι εν τέλει «μαγική». Κανείς δεν μπορεί να μειώσει τη «χρυσή» αξία εκείνης της νίκης, όμως όλοι καταλαβαίνουν ότι το παιχνίδι του β΄ γύρου θα είναι πολύ πολύ διαφορετικό!

Ας ελπίσουμε ότι το «χαστούκι» από τις Πυραμίδες ακόμη «πονά» τους παίκτες του ΑΟΠ. Στο μοναδικό ματς που γνώριζαν ότι είναι «ντέρμπι», οι «μελανόλευκοι» υπέστησαν μια από τις βαρύτερες ήττες της ιστορίας τους. Ευτυχώς, εκείνη η βραδιά δεν επαναλήφθηκε ως σήμερα και όλοι στον ΑΟΠ εύχονται αυτός ο «περίεργος» μήνας να μη φύγει όπως ακριβώς ήρθε.

Για ΜΙΑ φορά, οι παίκτες του Παναιγειρατικού ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να αφήσουν την ανισόρροπη ψυχολογία τους πίσω στην Αιγείρα και να παίξουν στα ίσια ένα πραγματικό ντέρμπι. Το σύνδρομο της Ριζούπολης κατατρέχει ακόμη τη Μαύρη Αρμάδα και όλοι στο σαββατιάτικο ματς με τον Πανφραπεδαϊκό «βλέπουν» τη μεγάλη ευκαιρία για την ψυχολογική ανάταση αυτής της ομάδας. Μετά την πολύ μεγάλη νίκη της πρώτης ημέρας, που ούτε οι ίδιοι οι παίκτες δεν κατάλαβαν την αξία της, αλλά και την «επαγγελματική» επικράτηση επί σαφώς πιο αδύναμων αντιπάλων, ήρθε η ώρα ενός πραγματικού «αγώνα». Κάθε γκολ και κάθε απόκρουση σε αυτό το ματς αξίζει «πολλά λεφτά», όχι μόνο βαθμολογικά αλλά (κυρίως) ψυχολογικά. Με νίκη το Σάββατο, ο ΑΟΠ μπάινει γερά στο παιχνίδι και βάζει «φωτιά» σε έναν όμιλο «ροντέο». Κι ίσως αυτή να είναι μόνο η αρχή...

So, let the derby begin…

26.11.08

Άρης Μπούρας: "Πιστός στρατιώτης του Παναιγειρατικού"

Οι συντάκτες της "Α" συνάντησαν τον Άρη Μπούρα στο σπίτι του στη Δάφνη και ο αμυντικός του Παναιγειρατικού δεν αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις τους. Τρεις μήνες μετά την απόκτησή του από τους πρωταθλητές Αιγείρας, ο "Big Bouras" μιλά για την ομάδα, το πρωτάθλημα αλλά και τον εαυτό του.







Α: Άρη είσαι μόλις λίγους μήνες στον Παναιγειρατικό. Νιώθεις ότι έχεις προσαρμοστεί στη νέα ποδοσφαιρική σου στέγη;
Α.Μ.: Πιστεύω ότι έχω προσαρμοστεί πολύ γρήγορα στη νέα μου ομάδα και σε αυτό βοηθάει το ευχάριστο κλίμα στην ομάδα. Και σίγουρα η παρουσία των δύο μου φίλων (Ντοάς-Σαραντουλάκης) έπαιξε σημαντικό ρόλο στην γρήγορη προσαρμογή μου στον Παναιγειρατικό.

Α: Μίλησέ μας λίγο για τη μετεγγραφή σου. Πώς πληροφορήθηκες το ενδιαφέρον του ΑΟΠ;
Α.Μ.: Ήμουνα στο χωριό μου στα Τρίκαλα και ξαφνικά χτύπησε το τηλέφωνο και στην απέναντι γραμμή ήταν ο Γιώργος (Ντοάς). Μόλις το σήκωσα μου έκανε τη πρόταση να ενταχθώ στην ομάδα. Αμέσως μου εξήγησε τα πάντα για το νέο ξεκίνημα που ήταν έτοιμος να κάνει ο ΑΟΠ καθώς και τα όνειρα και τους στόχους της ομάδας.. Επιπλέον μου μίλησε και ο Δημήτρης Μάντζος για τους στόχους που έχει θέσει η ομάδα, οι οποίοι με κάλυπταν πλήρως και αμέσως δέχτηκα την πρόταση. Δεν μου ήταν και πολύ δύσκολο να απαντήσω θετικά στην τιμητική αυτή πρόταση.

Α: Διευκρίνισέ μας κάτι. Αμέσως μετά την υπογραφή σου στον Παναιγειρατικό, η νέα σου ομάδα ανακοίνωσε την απόκτηση του ποδοσφαιριστή Άρη Μπούρα, που έπαιζε τερματοφύλακας ή αμυντικός. Σταδιακά ανακαλύψαμε ότι μπορείς να βοηθήσεις ακόμη και στο κέντρο του γηπέδου. Τελικά εσύ σε ποια θέση προτιμάς να αγωνίζεσαι;
Α.Μ.: Εγώ προτιμώ να αγωνίζομαι στη θέση που με χρειάζεται η ομάδα και ο προπονητής μου. Δεν προτιμώ κάποια συγκεκριμένη θέση. Ό,τι μου ζητηθεί σαν πιστός στρατιώτης του Παναιγειρατικού.

Α: Θεωρείς πως στον ΑΟΠ υπάρχουν διαφορές με την προηγούμενη ομάδα σου, την Παρτουζάν;
Α.Μ.: Εννοείται. Στην προηγούμενη ομάδα μου, το κλίμα ήταν πιο εχθρικό και συνεχώς υπήρχε μία ένταση μέσα στην ίδια την ομάδα. Αυτό οδηγούσε συνεχώς σε αντιπαραθέσεις μεταξύ των παικτών και το διαχωρισμό ανάμεσα σε καλούς και άσχετους. Πρέπει να πω από ότι έβλεπα ότι ο Ζαχαρίας (Σαραντουλάκης) δε πέρασε και τις καλύτερες ποδοσφαιρικές του στιγμές. Στον Παναιγειρατικό αντίθετα είμαστε όλοι σαν οικογένεια. Όπως μία οικογένεια είναι τα τρία αδέλφια των Μάντζων, έτσι είμαστε όλοι οι παίκτες μαζί. Είναι κάτι που μου έκανε εντύπωση και με κέρδισε από τη πρώτη στιγμή. Είναι ότι καλύτερο για ένα παίχτη να τον καλωσορίζουν κατά αυτόν τον τρόπο.

Α: Με τον Γιώργο Ντοά και τον Ζαχαρία Σαραντουλάκη γνωρίζεστε από παιδιά. Μεγαλώσατε στην ίδια γειτονιά, πήγατε μαζί σχολείο, παίξατε μαζί μπάλα στην Παρτουζάν και τώρα «ανταμώνετε» ξανά σε μια άλλη παρέα του πρώτου, τον ΑΟΠ. Πόσο σημαντικό είναι για σένα αυτό;
Α.Μ.: Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο επειδή με έκανε να προσαρμοστώ γρήγορα στην νέα μου ομάδα και στις ανάγκες της. Σίγουρα το γεγονός ότι ο ΑΟΠ αποτελεί παρέα του Γιώργου με βοήθησε να μπω και εγώ σε αυτή τη παρέα και να δώσω και τη ψυχή μου για την ομάδα.

Α: Μέχρι σήμερα οι απαιτητικές επαγγελματικές υποχρεώσεις σου σε έχουν κρατήσει μακριά από τα γήπεδα σε αρκετούς αγώνες της ομάδας. Θεωρείς πως το πρόβλημα αυτό σου έχει στοιχίσει σε κάποιο βαθμό;
Α.Μ.: Μου έχει στοιχήσει σε μεγάλο βαθμό επειδή βγαίνω από τον ρυθμό μου και μερικές φορές να χρειάζομαι επιπλέον χρόνο για να ξαναβρώ το ρυθμό μου. Ωστόσο το γνώριζα εξαρχής και είχα ενημερώσει τους ανθρώπους της ομάδας αλλά παρόλα αυτά χαίρομαι που συνεχίζουν να με εμπιστεύονται. Δυστυχώς δε μπορεί να αλλάξει κάτι.

Α: Με τα μέχρι σήμερα δεδομένα, πώς βλέπεις την πρσπάθεια του Παναιγειρατικού στο φετινό πρωτάθλημα;
Α.Μ.: Έχουμε μία καλή πορεία που κανείς δε περίμενε ωστόσο πρέπει να συνεχίσουμε τη σκληρή δουλειά και να μείνουμε προσγειωμένοι καθώς είμαστε ακόμα στην αρχή και έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας.

Α: Ο ΑΟΠ μετά από 5 αγωνιστικές έχει χάσει μόλις έναν αγώνα, έχει κερδίσει άλλους δύο αλλά έχει «χαρίσει» δύο ισοπαλίες σε πολύ υποδεέστερους αντιπάλους. Πώς εξηγείς όλη αυτή την ποικιλία αποτελεσμάτων, που μάλιστα είναι και η μεγαλύτερη στον όμιλο;
Α.Μ.: Μετά τη νίκη τη πρώτη αγωνιστική, πιστεύω υπερεκτιμήσαμε τις δυνάμεις μας και γιαυτό στην αμέσως επόμενη αγωνιστική ήρθε ήττα με τέτοιο τρόπο. Μετά αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι με μία νίκη δε γίναμε ξαφνικά η Μπαρτσελόνα. Έτσι χαμηλώσαμε τους τόνους και αρχίσαμε να παίρνουμε αποτελέσματα. Όσο για τις δύο ισοπαλίες πιστεύω ήταν κάποιες άτυχες στιγμές και η απειρία μας σαν ομάδα σε ένα νέο και δύσκολο πρωτάθλημα. Είμαι σίγουρος ότι θα έρθουν και καλές στιγμές.

Α: Ήσουν παρών στο ματς-τραγωδία κόντρα στις Πυραμίδες. Μπροστά στους Αιγύπτιους ο Παναιγειρατικός έμοιαζε ομάδα τοπικού πρωταθλήματος. Τελικά τι έφταιξε σε εκείνον τον αγώνα;
Α.Μ.: Όπως είπα μετά την εύκολη νίκη της πρώτης αγωνιστικής υπερεκτιμήσαμε τους εαυτούς μας με αποτέλεσμα να μπούμε χαλαρά στο παιχνίδι. Από την αρχή βρεθήκαμε να κυνηγάμε το σκορ και όταν συνειδητοποιήσαμε τι είχε γίνει, ήταν πλέον αργά

Α: Έλειπες στο τελευταίο ματς και δεν είχες την ευκαιρία να απολαύσεις από κοντά τη «χρυσή» κεφαλιά του φίλου σου του Γιώργου στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης. Πώς αντέδρασες όταν έμαθες τα νέα;
Α.Μ.: Σίγουρα χάρηκα διπλά για το γκολ του Γιώργου καθώς είναι και από τους καλύτερους φίλους μου. Ήταν μια ψυχολογική ένεση για τον Γιώργο καθώς τον τελευταίο χρόνο πέρασε δύσκολες στιγμές σε όλους τους τομείς και σίγουρα ένα γκολ του ανέβασε κατά πολύ τη ψυχολογία του. Το είχε ανάγκη.

Α: Δώσε μας το δικό σου «ρεπορτάζ» από τα αποδυτήρια της ομάδας σου. Τι κλίμα επικρατεί στον Παναιγειρατικό πριν και μετά απο κάθε αγώνα, αλλά και κατά τη διάρκεια της εβδομάδας;
Α.Μ.: Επικρατεί ένα ευχάριστο κλίμα στην ομάδα το οποίο πριν από κάθε παιχνίδι γίνεται όλο και εντονότερο. Μετά από κάθε ματς ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα δεν αλλάζει η ψυχολογία μας και είμαστε έτοιμοι για Boutique. (Γελάει). Μέσα στην εβδομάδα επικρατεί μια ανυπομονησία για το παιχνίδι και ψυχολογική ντόπα είναι ό,τι καλύτερο για να μπεις με τη καλύτερη δυνατή ψυχολογία στο ματς/

Α: Ποιον θεωρείς κορυφαίο συμπαίκτη σου και γιατί;
Α.Μ.: Δε μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον επειδή όλοι οι παίχτες δίνουν το 100% των δυνατοτήτων τους. Αλλά αν πρέπει να διαλέξω είναι ο Γιώργος Ντοάς με τον Δημήτρη Μάντζο, πού τους έχω δει να παίζουν και να δίνουν τη ψυχή τους για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Α: Ποιο πιστεύεις ότι είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα αυτής της ομάδας; Μπορείς να διακρίνεις και κάποιες αδυναμίες ίσως;
Α.Μ.:Το καλό κλίμα και η απουσία άγχους. Βρισκόμαστε σε ένα νέο πρωτάθλημα και δε μας βαρύνει το άγχος του αποτελέσματος. Απλά κάθε παίχτης πρέπει να νιώθει ότι αυτό μπορούσε και αυτό έκανε. Αυτή είναι η διαφορά μας από άλλες ομάδες. Στον αντίποδα, η έλλειψη εμπειρίας μας οδηγεί σε λανθασμένες αποφάσεις.

Α: Θα ήθελες να στείλεις κάποιο μήνυμα στους φίλους της ομάδας;
Α.Μ.: Θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να δω τον Παναιγειρατικό ψηλά. Μόνο αυτό.

25.11.08

ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΤΙΔΑ...

Κωμωδία ή δράμα; Επιτυχία ή αποτυχία; Στο τέλος του σαββατιάτικου ματς, το μόνο σίγουρο ήταν η σύγχυση των αυναισθημάτων. Ο τρόπος που εξελίχθηκε το ματς - «φάρσα» κόντρα στο κακό αντίγραφο της... «Αρμάδας», αλλά κυρίως ο τρόπος που κατέληξε, άφησαν σε όλους μια έντονη γλυκόπικρη γεύση.

Ο Παναιγειρατικός στον προχθεσινό αγώνα κατάφερε (ξανά) να κάνει τα εύκολα δύσκολα. Μπορεί να είχε σωστή διάταξη στο χώρο, να κέρδισε τη μάχη του κέντρου, να είχε πάθος, θέληση, όμως εμφάνισε και πάλι τις χρόνιες παιδικές του ασθένειες στην ολοκλήρωση των (άπειρων κατά τ’ άλλα) τελικών προσπαθειών που δημιούργησε και, στο τέλος, το πλήρωσε. Το «στοίχημα» για το ποιος θα βάλει πρώτος γκολ, φαίνεται πως σε έναν αγώνα 8Χ8 δεν είναι απλώς θέμα κύρους αλλά βιωσιμότητας. Τρίτη φορά δεν πέτυχε πρώτος τέρμα ο ΑΟΠ και τρίτη φορά έμεινε μακριά από τα νικηφόρα αποτελέσματα.

Και να έλεγε κανείς ότι δεν είχε ευκαιρίες να το κάνει.... Οι «μελανόλευκοι» μπήκαν πολύ ορεξάτοι στο ματς και κατάφεραν από τα πρώτα λεπτά του ματς να μεταφέρουν τη δράση μπροστά από την εστία της... «Αρμάδας». Ο Π. Παπανικολόαυ κατέστρωσε τα σχέδια του με καθαρά επιθετικό προσνατολισμό ζητώντας πίεση ψηλά, με αποτέλεσμα, οι επιθέσεις των αντιπάλων να μην περνούν το πολυπρόσωπο κέντρο του ΑΟΠ. Ο Λαζαρίδης ήταν άψογος στην πίεση και τα πολλά κλεψίματα κοντά στο αντίπαλο τέρμα δημιούργησαν αρκετές ευκαιρίες. Μεγαλύτερη εξ αυτών το άστοχο σουτ του Καραμπάση που δέχτηκε μπαλιά «λουκούμι» από τον Λαζαρίδη αλλά δεν κατάφερε να σκοράρει από πλεονεκτική θέση.

Σε εκείνο το σημείο συνέβη κάτι που θα σημάδευε όλο το υπόλοιπο του ματς. Ο Lazman δέχτηκε αντικανονικό μαρκάρισμα μέσα στην περιοχή και ο ακριβοδίκαιος ρέφερι επέβαλε την εσχάτη των ποινών. Ο στράικερ των πρωταθλητών Αιγείρας ανέλαβε την εκτέλεση. Μετά την πρώτη επιτυχημένη απόπειρά του, διατάχθηκε επανάληψη γιατί δεν είχε προηγηθεί το σφύριγμα του διαιτητή. Η σύγχυση που προκλήθηκε χωρίς κανένα λόγο, με τον Πλούμη, να εφορμά μπροστά από τον Λαζαρίδη, λίγο πριν εκείνος κλωτσήσει τη μπάλα, προκάλεσε το δυσάρεστο αποτέλεσμα: το χλιαρό σουτ του επιθετιοκύ του ΑΟΠ έφευγε άουτ. Τα σκυμμένα κεφάλια στον πάγκο του Παναιγειρατικού έδειχναν πως όλοι καταλαβαν πως αυτή η ευκαιρία δεν έπρεπε επ’ ουδενί να χαθεί...

Λίγα λεπτά μετά, οι... «Κασσάνδρες» επιβεβαιώνονταν. Το άκαιρο και αδικαιολόγητο βολέ του τερματοφύλακα Διονύση Μάντζου βρήκε στο πρόσωπο αντίπαλου επιθετικού με αποτέλεσμα η μπάλα να καταλήξει αργά και βασανιστικά στα «μελανόλευκα» δίχτυα. To παιχνίδι είχε όλα τα στοιχεία του δράματος. Απροσδόκητη τροπή της υπόθεσης, μοιραίοι πρωταγωνιστές και μια... «κάθαρση» που θα αργούσε πολύ να έρθει, στο τέλος της τραγωδίας.

Το σοκ και το «μούδιασμα» από το απίθανο γκολ που δέχθηκε ο Παναιγειρατικός δεν επέτρεψε στους ποδοσφαιριστές του να αντιδράσουν μέχρι τη λήξη του α΄ μέρους. Το 0-1 παρέμεινε σκορ ημιχρόνου. Στην ανάπαυλα, στον πάγκο του ΑΟΠ στα πρόσωπα των ανθρώπων της ομάδας ήταν ζωγραφισμένη η απορία όλων για την τροπή που είχαν πάρει τα πράγματα. Τα λόγια ήτα λίγα αλλά ουσιώδη: ο Παναιγειρατικός έπρεπε να πάρει πάση θυσία αυτό που άξιζε: τη νίκη!

Ο Παπανικολάου έδωσε το σύνθημα για φουλ επίθεση, περνώντας μέσα στο παιχνίδι τον Κρεκούκια. Ο «Φιλ» δεν δίστασε να ρισκάρει την αποθεραπεία του τραυματισμένου αριστερού ποδιού του και ρίχτηκε στη μάχη για αλλάξει την εικόνα του ματς.

Το επιθετικό κρεσέντο των «μελανόλευκων» στο β΄ ημίχρονο δεν έχει προηγούμενο, τουλάχιστον εδώ και πολλούς μήνες. Ο Παναιγειρατικός δημιούργησε αμέτρητες ευκαιρίες, είχε πιο πολλές τελικές προσπάθειες από κάθε άλλο φετινό αγώνα, αλλά δεν κατάφερε να σκοράρει. Την ίδια ώρα, η σκληρή μαζική άμυνα της... «Αρμάδας» είχε υποχωρήσει γύρω από τα καρέ της και είναι ζήτημα αν οι αντίπαλοι βγήκαν από το... «καβούκι» τους δυο - τρεις φορές! Οι έτσι κι αλλιώς άριστοι αμυντικοί των Αιγειρατών δεν χρειάστηκαν σε γενικές γραμμές, ακόμη κι όταν μόνοι οπισθοφύλακες ήταν οι Ντοάς και Λάμπρου.

Κάθε λεπτό που περνούσε μεγάλωνε το άγχος των παικτών του ΑΟΠ, με αποτέλεσμα πολλές εύκολες επιλογές να πηγαίνουν... «περίπατο». Οι κλασικές ευκαιρίες διαδέχονταν η μία την άλλη, με «μοιραίο» τον Λαζαρίδη που σπατάλησε αρκετές καλές μεταβιβάσεις ή οργανωμένες προσπάθειες των συμπαικτών του. Την ίδια ώρα, τα δυνατά σουτ του Κρεκούκια, συμπεριλαμβανομένου και ενός απευθείας χτυπημένου φάουλ, κατέληγαν εκτός τέρματος.

Κι ενώ όλα έδειχναν ότι οδηγούμαστε στη δεύτερη φετινή ήττα του Παναιγειρατικού, τα ρολόγια γύρισαν πίσω, ο χειμώνας έγινε καλοκαίρι και ο Ρέντης Αιγείρα! Η μπάλα καταλήγει κόρνερ στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων. Ο Δημήτρης Μάντζος στήνει τη μπάλα στη γωνία οτυ γηπέδου από δεξιά. Ο διαιτητής τον προειδοποιεί πως είναι η τελευταία φάση του ματς! Όλοι οι παίκτες εντός περιοχής, ο αρχηγός παίρνει φόρα, εκτελεί το κόρνερ με αριστουργηματικό τρόπο, η μπάλα διατρέχει όλη την περιοχή κατά μήκος της εστίας, ο τερματοφύλακας έχει ακινητοποιηθεί από την άριστη τοποθέτηση του Πλούμη, ο Ντοάς είναι εκεί, όπως πάντα, και με δυνατή καρφωτή κεφαλιά εξ επαφής στέλνει τη μπάλα στο βάθος των αντίπαλων διχτύων. Σαν σε ταινία, το colpo grosso του Δημοτικού εκτυλίχθηκε και στον Ρέντη, στο πιο κρίσιμο χρονικό σημείο ενός αγώνα βγαλμένου από... ταινία επιστημονικής φαντασίας.

Τα έντονα πανηγύρια που ακολούθησαν επισκιάστηκαν από έντονες αντεγκλήσεις των Σαραντουλάκη και Κρεκούκια με ποδοσφαιριστές της αντίπαλης ομάδας που καταλόγισαν στο «10αρι» του ΑΟΠ «...ειρωνική συμπεριφορά». Με την παρέμβαση των ψυχραιμοτέρων αποφεύχθηκε γενικότερη σύρραξη.

Γενική ήταν η διαπίστωση πως το γκολ του Γ. Ντοά ήταν η ελάχιστη δυνατή ανταμοιβή της προσπάθειας του ΑΟΠ μέσα στο γήπεδο. Δεν είναι υπερβολή να υποστηριχθεί πως αν έμενε το 0-1, ο Παναιγειρατικός θα είχε καταφέρει να χάσει έναν αγώνα στον οποίο ο αντίπαλος, με 8 αμυντικούς, δεν είχε καταφέρει να δημιουργήσει καμία υποψία έστω φάσης! Το αιώνιο πρόβλημα στο σκοράρισμα του ΑΟΠ του στοίχισε το Σάββατο έναν πολύτιμο βαθμό, η πίστη και το πάθος των παικτών του, παλιών και νέων, του χάρισε έναν ακόμη πιο σημαντικό βαθμό!
Το ποτήρι είναι μισογεμάτο, όχι μισοάδειο...

21.11.08

Νέα εβδομαδιαία στήλη: "Στο καφενείο του σταθμού"

ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΡΩΤΟΣ ΓΚΟΛ…

Η νίκη ενάντια στη Rosenbeer ήταν εξαιρετικά σημαντική για τον Παναιγειρατικό τόσο βαθμολογικά, όσο και ψυχολογικά. Οι παίκτες δεν άφησαν τους δύο βαθμούς να πάνε χαμένοι και τους έβαλαν στο δικό τους τσουβάλι το οποίο με την πάροδο των εβδομάδων έχει αρχίσει να γεμίζει. Τρίτη θέση και πέντε πόντοι.
Καλή η νίκη, αλλά καιρός να γίνουν επτά οι βαθμοί. Τα πανηγύρια ας κοπάσουν καθώς οι «μελανόλευκοι» ρίχνονται και πάλι στο πεδίο της μάχης στου Ρέντη για την πέμπτη αγωνιστική του πρωταθλήματος. Μπορεί το όνομα και κυρίως η βαθμολογική θέση της αντιπάλου να μην αποτελούν φόβητρο για τον Παναιγειρατικό, ωστόσο οι παίκτες της Μαύρης Αρμάδας οφείλουν να μπουν από την αρχή με σοβαρότητα και πάθος. Πολλές είναι οι ομάδες, σε όλα τα επίπεδα ποδοσφαίρου στον κόσμο, που στα λόγια είχαν τον τίτλο του φαβορί απέναντι σε συλλόγους χαμηλότερης δυναμικότητας και στην πράξη τα βρήκαν… σκούρα. Δεν πρέπει λοιπόν ο Παναιγειρατικός να εμφανιστεί χαλαρός. Θαρρώ πως η νίκη απέναντι στη Rosenbeer δε γέμισε εκ νέου με… αέρα τα μυαλά των ποδοσφαιριστών του ΑΟΠ κάτι το οποίο φάνηκε πως είχε γίνει μετά τη νίκη επί των Bullets με σαφέστατη απόδειξη την άθλια εικόνα στο ματς με τις Πυραμίδες.
Η προσεχής αναμέτρηση με τη Μικτή ΣΕΦ προβλέπεται να έχει αρκετές ομοιότητες με αυτήν του περασμένου Σαββάτου. Με βάση τη λογική και τη βαθμολογία ο Παναιγειρατικός θα επικρατήσει και σε αυτό το ματς. Αρκεί να δείξει από την αρχή ότι είναι το απόλυτο φαβορί. Αρκεί ΝΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ ΣΤΟ ΣΚΟΡ, κάτι το οποίο συνέβη στο ματς με τη Rosenbeer και στο δεύτερο ημίχρονο το μόνο που δεν ξέραμε ήταν το πόσα γκολ θα έβαζε η «Μαύρη Αρμάδα». Αυτό ήταν συνέπεια του ότι το γκολ του Λαζαρίδη που διαμόρφωσε το 1-0 ουσιαστικά «έλυσε» τα πόδια των παικτών του Παναιγειρατικού και τους επέτρεψε να παίξουν το παιχνίδι τους και να έχουν μια πανέμορφη κυκλοφορία με την μπάλα κάτω ενώ δεν τους έκανε να πτοηθούν ούτε όταν οι ουραγοί ισοφάρισαν σε 1-1. Απέναντι στη χειρότερη άμυνα του πρωταθλήματος, είναι ευκαιρία για τον Λουκά και τα άλλα παιδιά μπροστά να σκοράρουν όσα περισσότερα τέρματα μπορούν ώστε ο Παναιγειρατικός να συμμορφώσει τον συντελεστή του. Καλό θα ήταν επίσης να προσεχθεί αρκετά και η άμυνα γιατί όταν οι παίκτες που δεσπόζουν πίσω ακούν στο όνομα Ντοάς, Σαραντουλάκης, Μάντζος, Μπούρας, Κατσούρης, Πλούμης είναι κρίμα σε τέσσερις αναμετρήσεις να μετρούν δεκαέξι γκολ παθητικό. Επιπρόσθετα, η ομάδα ποντάρει για ακόμη ένα ματς πολλά και στον άψογο φέτος Διονύση Μάντζο που μπορεί να κρατήσει τα γκολ κατά του ΑΟΠ σε μικρά επίπεδα.
Ας μην ψάξει ο Παναιγειρατικός τη νίκη με… την ψυχή στο στόμα. Πρέπει να πετύχει πρώτος γκολ και να πάει στην ανάπαυλα όντας ένα βήμα πριν τους δύο βαθμούς. Σε περίπτωση νίκης, θα είμαστε πλέον σε θέση να πούμε με σιγουριά πως οι επί χρόνια πρωταθλητές Αιγείρας είναι έτοιμοι να «χτυπήσουν» την πρωτιά στον όμιλο, αρκεί να το πιστέψουν. Είναι κάτι που το τονίζει επανειλημμένα ο αρχηγός Δημήτρης Μάντζος καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας που διανύουμε. Θα ξέρουμε σε λίγες ώρες. Το Σάββατο είναι προ των πυλών…

19.11.08

Φαίδων Πατερομιχελάκης: "Όλοι μαζί μπορόυμε να φτάσουμε τον ΑΟΠ ψηλά"

Είναι ένα παιδί που αποφεύγει τα "φώτα της δημοσιότητας" και συγκεντρώνεται μονάχα σε αυτό που κάνει, το ποδόσφαιρο με τη φανέλα του Παναιγειρατικού. Ο λόγος για τον Φαίδωνα Πατερομιχελάκη ο οποίος παραχώρησε την πρώτη του συνέντευξη ως παίκτης του ΑΟΠ στην "A". Χαμογελαστός αλλά ιδιαίτερα ντροπαλός, ο Φαίδων απάντησε με τον ιδανικότερο τρόπο στις ερωτήσεις μας:

Α: Φαίδωνα, μεγάλη μέρα για σένα η 10η Μαΐου;
Φ.Π.: 10 Μαΐου (χαμογελάει)... Μεγάλη μέρα σίγουρα για εμένα καθώς τότε υπέγραψα το πρώτο μου συμβόλαιο με τον ιστορικότερο και μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό σύλλογο της Αιγείρας, τον Παναιγειρατικό μας. Ήταν μια μετάβαση για μένα ένα σκαλοπάτι πιο πάνω και μια πολύ μεγάλη πρόκληση.
Α: Η αρχή ήταν ιδανική με γκολ σε εκείνο το φιλικό με αντίπαλο τη Μικτή Νέου Ηρακλείου όπου επικράτησε ο ΑΟΠ με 12-9 στη Ριζούπολη. Πως αισθάνθηκες εκείνη τη στιγμή;
Φ.Π.: Εκείνη τη στιγμή τα συναισθήματά μου ήταν μόνο χαρά και ανακούφιση καθώς ήθελα να σκοράρω για την ομάδα μου και να δικαιώσω όσους στάθηκαν αρωγοί στην ένταξή μου στην ομάδα και πίστεψαν πως μπορώ να βοηθήσω. Όσο για το γκολ, ήταν το πρώτο μου και θέλω να βάλω πολά ακόμη και να βοηθήσω τον ΑΟΠ μας να πάει ψηλά.
Α: Δυσκολεύτηκες να προσαρμοστείς στην ομάδα;
Φ.Π.: Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή ναι αλλά όχι για πολύ. Μπήκε σε ένα καινούργιο περιβάλλον χωρίς να ξέρω άτομα και καταστάσεις και χωρίς να ξέρω άμα αυτά με εμπιστεύονται. Όσο όμως ο καιρός περνούσε τα παιδιά από τον ΑΟΠ με αγκάλιασαν λες και με ήξεραν χρόνια και με βοήθησαν να προσαρμοστώ.
Α: Πόσο σημαντικό είναι για σένα και πόσο σε βοήθησε κι εξακολουθεί να σε βοηθά το γεγονός ότι συμπαίκτης σου είναι ο επί χρόνια φίλος σου Μάριος Μάντζος;
Φ.Π.: Ο Μάριος είναι χρόνια ένας πολύ στενός μου και πολύ καλός φίλος ο οποίος ήταν ο πρώτος που μου μίλησε για τον Παναιγειρατικό και από αυτόν έμαθα για την ομάδα. Είναι σημαντικό που είναι στην ομάδα γιατί έχουμε ίδια ηλικία και είναι μερικές φορές πιο εύκολο για μένα να συναναστρέφομαι με άτομα που είναι στην ηλικία μου. Ο Μάριος κατά περιόδους μου έχει εξηγήσει και με έχει κάνει να μάθω πολλά για τον ΑΟΠ μας.
Α: Ο Παναιγειρατικός πλέον άλλαξε σελίδα. Άφησε τα γήπεδα της Αιγείρας για να έρθει εδώ στην Αθήνα. Πώς είδες εσύ αυτήν την αλλαγή με βάση όσων έχεις ζήσει στα φιλικά και στο πρωτάθλημα μέχρι στιγμής;
Φ.Π.: Πιστεύω ότι το πρωτάθλημα της Αθήνας είναι εντελώς διαφορετικό από το πρωτάθλημα της Αιγείρας. Η μετάβαση από το ένα στο άλλο ήταν τεράστια απόφαση. Ο Παναιγειρατικός με τις εμφανίσεις του τόσο στα φιλικά όσο και στο πρωτάθλημα έχει δείξει ότι μπορεί να στηριχτεί στα πόδια του και να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους με απόλυτη αξιοπρέπεια.
Α: Τον εαυτό σου πώς τον βλέπεις στην ομάδα; Στο πρόσφατο ματς με αντίπαλο την Rosenbeer τα πήγες περίφημα με εντυπωσιακές και ουσιαστικές ενέργειες βοηθώντας αρκετά και δίνοντας υποσχέσεις.
Φ.Π.: Πιστεύω πως η συγκεκριμένη ερώτηση πρέπει να την απαντήσουν οι συμπαίκτες μου και όχι εγώ. Παρόλα αυτά πιστεύω πως αποτελώ ένα μικρό κομμάτι της ομάδας η οποία έχει μεγάλα αστέρια. Απλώς όποτε μου δινέται η ευκαιρία, βοηθάω την αγαπημένη μου ομάδα με όσες ψυχικές και σωματικές δυνάμεις έχω. Όσο για το παιχνίδι με τη Rosenbeer, οι συμπαίκτες μου φρόντισαν να με ενημερώσουν ότι τα πήγα πολύ καλά. Ελπίζω να είναι αλήθεια και να βοήθησα πραγματικά την ομάδα να φτάσει στη νίκη.
Α: Ποιος πιστεύεις ότι είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής της ομάδας;
Φ.Π.: Ποιος είναι ο καλύτερος παίκτης του ΑΟΠ... (Σκέφτεται αρκετά) Δύσκολη ερώτηση! Ο Παναί έχει πολλά αστέρια κατά τη γνώμη μου και χωρίς να θέλω να θίξω ή να υποτιμήσω κάποιον συμπαίκτη, ξεχωρίζω τον Διονύση, το Ζαχαρία, τον Πετράν (Παπανικολάου) και τον Δημήτρη (Μάντζο).
Α: Ερμήνευσέ μας με δύο λόγια το κλίμα μεταξύ σας στα αποδυτήρια.
Φ.Π.: Το κλίμα με τα παιδιά είναι πολύ ωραίο. Έχουμε διάφορες συζητήσεις και σε σχέση με τον Παναιγειρατικό αλλά και πάνω σε γενικά θέματα. Είναι πολύ ευχάριστη η ατμόσφαιρα και είμαστε όλοι μια παρέα.
Α: Πιστεύεις πως αυτό συντελεί στο να οδηγείστε σε επιτυχή αποτελέσματα;
Φ.Π.: Βέβαια! Πάντα το καλό κλίμα βοηθάει ώστε η ομάδα να είναι δεμένη που σημαίνει ότι στο παιχνίδι υπάρχει ομαδικότητα και αυτό φέρνει και τις νίκες.
Α:Δύσκολη η επόμενη ερώτηση. Νέος προπονητής εδώ και λίγες εβδομάδες ο Πέτρος Παπανικολάου. Πώς σου φάνηκε αυτή η αλλαγή;
Φ.Π.: Κοίταξε, εγώ δεν μπορώ να κρίνω καμία απόφαση της διοίκησης αλλά πιστεύω πως ο Πετράν και σαν ποδοσφαιριστής αλλά και σαν προπονητής διαθέτει πείρα και γνώσεις και σίγουρα μπορεί να βοηθήσει.
Α: Στην ομάδα εκτός από το τέλος εποχής για τους προπονητές Μάντζο - Ντοά, ήρθε και το τέλος εποχής του Γιάννη Στέλιου Παπαδόπουλου στον προεδρικό θρόνο. Το δικό σου σχόλιο;
Φ.Π.: Πιστεύω ότι ένας πρόεδρος πρέπει να βοηθάει την ομάδα του. Δεν εννοώ βέβαια πως ο κ. Παπαδόπουλος δε βοήθησε την ομάδα, αλίμονο. Πρόσφερε πολλά αλλά τον τελευταίο καιρό δημιουργούσε προβλήματα στο εσωτερικό της ομάδας κι έτσι λίγο έλειψε να αποχωρήσει ένας σημαντικός παράγοντας όχι μόνο της άμυνας αλλά και της ψυχής του ΑΟΠ, ο Γιώργος ο Ντοάς. Απο τη στιγμή λοιπόν που υπήρχαν προβλήματα και δημιουργήθηκαν αντιδράσεις, έπρεπε να αποχωρήσει.
Α: Ο Φαίδων Πατερομιχελάκης εκτός αγωνιστικού χώρου;
Φ.Π.: Λόγω της ηλικίας μου έχω αρκετές ασχολίες. Φροντηστήρια, σχολείο κλπ. Επίσης, μου αρέσει πάρα πολύ και ασχολούμαι με το μπάσκετ. Τελευταίο και σοβαρότερο, στη ζωή μου υπάρχουν οι πιο σημαντικοί παράγοντες που λέγονται φίλοι, όπως για παράδειγμα ο Μάριος.
Α: Τέλος, το δικό σου μήνυμα στον κόσμο του Παναιγειρατικό ποιο είναι;
Φ.Π.: Ο κόσμος του Παναί πρέπει να περιμένει πολύ καλές εμφανίσεις από εμένα και τους συμπαίκτες μου και όλοι μαζί με τους οπαδούς μας και την ενότητά μας θα φτάσουμε τον ΑΟΠ ψηλά. Επιπρόσθετα, θα ήθελα να ενημερώσω τον λαό της Μαύρης Αρμάδας πως το ότι λείπω από κάποιους αγώνες του Παναιγειρατικού δεν γίνεται εσκεμμένα εκ μέρους μου και είναι κάτι που το γνωρίζει και η διοίκηση και οι συμπαίκτες μου καθώς οι υποχρεώσεις μου είναι πολύ επιβαρυντικές τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Ζητώ συγγνώμη από τους συμπαίκτες μου και από όλους τους παράγοντες της ομάδας αλλά θα προσπαθώ να παρεβρίσκομαι, όποτε είναι στο χέρι μου, στα ματς του Παναιγειρατικού για να βοηθώ.

Μεθύσι με μπύρες!!!

Για... μπύρες έστειλε ο Παναιγειρατικός την ομάδα της Rosenbeer στον αγώνα του περασμένου Σαββάτου. Το τελικό 4-1 αντικατοπτρίζει πλήρως την εικόνα του ματς και την απόλυτη κυριαρχία του ΑΟΠ μέσα στο γήπεδο. Οι «μελανόλευκοι» δεν επέτρεψαν στην αντίπαλό τους να αμφισβητήσει την ανωτερότητά τους και έφτασαν εύκολα και με εντυπωσιακό τρόπο σε μια ευρεία και σημαντική από πολλές πλευρές νίκη.
Ο Πέτρος Παπανικολάου φρόντισε στη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας να περάσει τους παίκτες του το «μήνυμα» ότι ο αγώνας του Σαββάτου κόντρα στην ουραγό του ομίλου είχε το χαρακτήρα «τελικού» για τον Παναιγειρατικό καθώς το αποτέλεσμα του ματς θα χρησίμευε ως κριτήριο για τις πιθανότητες που έχει ο ΑΟΠ να πετύχει κάτι καλό στο πρωτάθλημα. Τα νέα που έφτασαν λίγο πριν τη σέντρα και έκαναν λόγο για τη σπουδαία ισοπαλία που είχε αποσπάσει μία εβδομάδα νωρίτερα η Rosenbeer από τον πρωτοπόρο και αήττητο Νείλο, δεν έδειξαν ικανά να θορυβήσουν τους παίκτες της Αρμάδας. Απλώς, πλέον όλοι καταλάβαιναν ότι η αντίπαλός τους δεν θα ήταν... «μπυραρία», όπως αρκετοί περίμεναν, αλλά ακόμη ένα αξιόμαχο συγκρότημα. Τα βιώματα τύπου «Villa» ήταν ακόμη πολύ νωπά και η σοβαρότητα ήταν το αρχικό ζητούμενο...
Λένε ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, όμως για μια ομάδα ψυχολογίας όπως ο Παναιγειρατικός, ίσως να είναι και κάτι παραπάνω. Το γεγονός ότι ο ΑΟΠ βρέθηκε πίσω στο σκορ και στα τρία ματς που έδωσε μέχρι το Σάββατο στο Ρέντη αποτελούσε σίγουρα «μελανό» σημείο στο παιχνίδι της Αρμάδας που βρισκόταν μονίμως να κυνηγά το εις βάρος της σκορ. Οι επίμονες παραινέσεις του coach Παπανικολάου και του αρχηγού Δημήτρη Μάντζου για προβάδισμα στο σκορ από νωρίς είχαν τελικά αποτέλεσμα. Το γκολ του Λαζαρίδη (επανήλθε στον πίνακα των σκόρερ μετά από το ματς της 2ης μέρας) έδωσε «κεφάλι» στον ΑΟΠ και γέμισε τους συμπαίκτες του με αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια.
Φεύ! Το ματς είχε λίγο δρόμο ακόμα και ο ΑΟΠ, πιστός στην... «παράδοση» δεν μπορούσε παρά να λαχταρήσει τους πολυάριθμους φίλους του που βρέθηκαν στο γήπεδο. Το γκολ της ισοφάρισης της Rosenbeer σήμανε τη μια και μοναδική φορά που η άμυνα του ΑΟΠ πιάστηκε στον ύπνο... Ξαφνική αντεπίθεση, αργές επιστροφές, κόντρα και η μπάλα στα δίχτυα του Διονύση Μάντζου. Οι φωνές του άριστου «μαχητή» Ντοά προς τους συμπαίκτες του υπενθύμισαν πως τίποτα δεν είχε τελειώσει. Ο Παναιγειρατικός έπρεπε να παραμείνει σοβαρός, να αποφύγει τα χρόνια κρούσματα χαλάρωσης και να σκοράρει ξανά, ώστε να διώξει τους εφιάλτες που πλανώνταν πάνω από το Ρέντη.
Και έτσι κι έγινε! Οι «μελανόλευκοι» έδειξαν για πρώτη φορά φέτος θαυμαστή αυτοπεποίθηση και πείσμα, δεν πανικοβλήθηκαν και πέτυχαν στην αποστολή τους. Το δεύτερο γκολ του ψύχραιμου «εκτελεστή» Λαζαρίδη πέρασε και πάλι τον ΑΟΠ μπροστά στο σκορ, σκηνικό που δεν έμελλε να αλλάξει μέχρι το τέλος του αγώνα. Για δεύτερη φορά στη φετινή σεζόν, ο Παναιγειρατικός πήγε στην ανάπαυλα με υπέρ του σκορ και για δεύτερη φορά θα έβγαινε από τη μάχη νικητής. Κάποιες «συμπτώσεις» φαίνεται ότι επαναλαμβάνονται με μαθηματική ακρίβεια...
Το β΄ μέρος έκρυβε πολλούς κινδύνους. Το «εύθραυστο» 2-1 υπέρ του ΑΟΠ δημιοργούσε ανασφάλεια στους ποδοσφαιριστές του και όλοι παραδέχονταν πως με ένα τρίτο γκολ το παιχνίδι θα περνούσε στην ιστορία. Οι αντίπαλοι δεν ήταν «φόβητρα», είχαν αρχίσει ήδη να κουράζονται, ελλείψει πάγκου, και δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να αποσπάσουν κάτι θετικό από την αναμέτρηση. Ωστόσο, μέχρι τη «λύτρωση», χρειάστηκε να δοκιμασθούν ουκ ολίγες φορές οι αμυντικές ικανότητες της καταπληκτικής «μαύρης» οπισθοφυλακής αλλά και τα αντανακλαστικά του φανταστικού φέτος Διονύση Μάντζου που δεν παρέλειψε να πει κι ένα μεγαλοπρεπέστατο «όχι» σε τετ-α-τετ αντίπαλου επιθετικού. Με τη φάση αυτή, η σεμνή τελετή έπαιρνε τέλος! Το γκολ - «εξιλέωση» του παραγκωνισμένου Καραμπάση αποτελούσε προσωπικό του «στοίχημα» αλλά και «βάλσαμο» για την ομάδα του. Το 3-1 ήταν πλέον γεγονός και το πάρτι είχε μόλις αρχίσει.
Από εκείνο το σημείο και μετά, την άριστη λειτουργία της άμυνας ήρθε να ανταγωνιστεί η αποτελεσματική λειτουργία του κέντρου και της επίθεσης του Παναιγειρατικού. Οι «μελανόλευκοι» κατά διαστήματα έδειχναν σαν να έπαιζαν μόνοι στο γήπεδο. Η διαλυμένη ανάπτυξη της Rosenbeer έδινε χώρους για επελάσεις και σουτ, με αποτέλεσμα το τέταρτο γκολ να έρθει πολύ φυσιολογικά. Στη φάση αυτή μίλησε η επιμονή και το αγωνιστικό θράσος του νεαρού Μοτσάκου, που σκόραρε ξανά, βάζοντας το «κερασάκι στην τούρτα» της εκπληκτικής προχθεσινής του εμφάνισης. Το 4-1 ήταν το τελικό αποτέλεσμα όμως μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή της αναμέτρησης, είχαν χαθεί άπειρες κλασικές ευκαιρίες για περισσότερα γκολ. Λαζαρίδης, Μοτσάκος, Πατερομιχελάκης, Σαραντουλάκης και (κυρίως) ο εξαιρετικός Μάριος Μάντζος είδαν τα σουτ τους να μην καταλήγουν στα δίχτυα παρά τις όμορφες προσπάθειές τους. Γενική είναι η διαπίστωση ότι η Rosenbeer είχε... «άγιο» και γλίτωσε από μια ταπεινωτική ήττα - ρεκόρ.
Ο Παναιγειρατικός όχι μόνο νίκησε και πήρε δύο υπερπολύτιμους βαθμούς που τον φέρνουν μόνο τρίτο στον όμιλο, αλλά συνδύασε το θετικό αποτέλεσμα με πειστική εμφάνιση. Δεν είναι υπερβολή να υποστηριχθεί πως η εμφάνιση του Σαββάτου ήταν η καλύτερη του φετινού ΑΟΠ, συμπεριλαμβανομένων των φιλικών προετοιμασίας. Για πρώτη φορά είδαμε την άμυνά του να δουλεύει με ακρίβεια «ελβετικού ρολογιού», και όλες τις υπόλοιπες γραμμές της ομάδας να αποδίδουν με θαυμάσιο τρόπο, δημιουργώντας και εκτελώντας. Είναι απορίας άξιον πόσα παραπάνω θα είχαν δει τα μάτια μας από έναν πλήρη Παναιγειρατικό.
Νίκη υποσχέθηκαν και νίκη έφεραν οι «μελανόλευκοι» της Αιγείρας, δείχνοντας ότι επιβίωσαν της κρίσης και βγήκαν ενδυναμωμένοι από τις διοικητικές δυσκολίες και την αγωνιστική αμφισβήτηση. Με πάθος, θέληση και προ παντός σοβαρότητα και πειθαρχία (εντυπωσιακή «μεταμόρφωση» σε σύγκριση με τα δύο προηγούμενα ματς), ο Παναιγειρατικός ξέρει τον τρόπο να παίρνει τα παιχνίδια.